Medytacja na Niedzielę Palmową

A.D. 2015

Mt 21, 1–9

Onego czasu:

¹ Gdy się przybliżali ku Jeruzalem, i przyszli do Bethphage, do góry oliwnéj, tedy Jezus posłał dwu uczniów,

² Mówiąc im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a natychmiast najdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią; odwiążcie i przywiedźcie mi.

³ A jeźliby wam kto co rzekł, powiedzcie, iż Pan ich potrzebuje: a zarazem puści je.

⁴ A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co jest powiedziano przez proroka mówiącego:

⁵ Powiedzcie córce Syońskiéj: Oto król twój idzie tobie cichy, siedzący na oślicy i na oślęciu, synu podjarzemnéj.

⁶ Szedłszy tedy uczniowie, uczynili, jako im rozkazał Jezus.

⁷ I przywiedli oślicę i oślę i włożyli na nie odzienia swoje, a jego wsadzili na nie.

⁸ A rzesza bardzo wielka słali szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew i na drodze słali.

⁹ A rzesze, które uprzedzały, i które pozad szły, wołały mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach!

-> Dominus hic opus habet

Czy potrafię precyzyjnie powiedzieć, czego Bóg oczekuje ode mnie na obecnym etapie życia? Jak często pytam Boga, jaka jest Jego wola? Czy dla Jego woli gotów jestem cokolwiek „stracić”?

-> Euntes autem discipuli fecerunt sicut praecepit illis Jesus

Gdzie się podziała moja gorliwość w życiu po Bożemu? Czy jest ona stała i niezależna od moich aktualnych nastrojów? Jak często targuję się z Bogiem o brzemię, które mam ponieść?

-> Hosanna filio David

Jak przywitam Boga w tę Wielkanoc? Jak wykorzystałem czas tego Postu? Czy plan na Wielki Tydzień ułożyłem pod kątem życia liturgicznego? Czy nie zostawiłem spowiedzi na ostatnią chwilę?

NCWC

Medytacja na Niedzielę Męki Pańskiej

A.D. 2015

J 8, 46–59

Onego czasu: Mówił Jezus rzeszom żydowskim:

⁴⁶ Kto z was dowiedzie na mię grzechu? Jeźli prawdę mówię, czemu mi nie wierzycie?

⁴⁷ Kto z Boga jest, słów Bożych słucha; dlatego wy nie słuchacie, że nie jesteście z Boga.

⁴⁸ Odpowiedzieli tedy Żydowie i rzekli mu: Izali my nie dobrze mówiemy, żeś ty jest Samarytan i czarta masz?

⁴⁹ Odpowiedział Jezus: Ja czarta nie mam, ale czczę Ojca mego; a wyście mnie nie uczcili.

⁵⁰ A Jać nie szukam chwały swej: jest, który szuka i sądzi.

⁵¹ Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Jeźli kto zachowa mowę moje, śmierci nie ogląda na wieki.

⁵² Rzekli tedy Żydowie: Teraześmy poznali, że czarta masz. Abraham umarł i prorocy, a ty powiadasz: Jeźliby kto strzegł mowy mojej, nie skosztuje śmierci na wieki.

⁵³ Izaś ty jest większy nad ojca naszego Abrahama, który umarł? i prorocy pomarli; czem się sam czynisz?

⁵⁴ Odpowiedział Jezus: Jeźli się Ja sam chwalę, chwała moja nic nie jest. Jest Ojciec mój, który mię uwielbia: którego wy powiadacie, iż jest Bogiem waszym.

⁵⁵ A nie poznaliście go, ale Ja go znam: i jeźlibych rzekł, że go nie znam, będę podobnym wam kłamcą; ale go znam i mowy jego strzegę.

⁵⁶ Abraham, ojciec wasz, z radością żądał, aby oglądał dzień mój: i oglądał i weselił się.

⁵⁷ Rzekli tedy Żydowie do niego: Piącidziesiąt lat jeszcze nie masz, a Abrahamaś widział?

⁵⁸ Rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Pierwej niż Abraham się stał, Jam jest.

⁵⁹ Porwali tedy kamienie, aby nań ciskali; lecz Jezus zataił się i wyszedł z kościoła.

-> Ego autem nos quaero gloriam meam

W czym upatruję swojej chwały? Czy łatwo przychodzi mi pozostawienie czynów dobrych w ukryciu? Jak często dla wierności Bogu rezygnuję z pychy świata?

-> Et non cognovistis eum

Jak często własnymi wyobrażeniami zniekształcam obraz Boga? Jak na ów obraz wpływają mój strach, rozżalenie, złość, nieuporządkowane pragnienia...? Co czynię, aby poznać Boga takim, jaki jest?

-> Tulerunt ergo lapides, ut jacerent in eum

Co sprawia, że nie potrafię przyjąć prawdy o sobie samym? Czy jestem gotów odrzucić samego Boga, aby zachować dobre samopoczucie? Ile razy w ciągu tego Postu odmówiłem czegoś Bogu?

NCWC

Medytacja na IV Niedzielę Wielkiego Postu

A.D. 2015

J 6, 1–15

Onego czasu:

¹ Jezus odszedł za morze Galilejskie, które jest Tyberyadskie.

² I szła za nim rzesza wielka, iż widzieli znaki, które czynił nad tymi, co chorzeli.

³ Wszedł tedy Jezus na górę i siedział tam z uczniami swymi.

⁴ A była blizko Pascha, dzień święty Żydowski.

⁵ Podniósłszy tedy oczy Jezus, ujrzawszy, iż wielka rzesza idzie do niego, rzekł do Filipa: Zkąd kupimy chleba, żeby ci jedli?

⁶ A mówił to, kusząc go; bo on wiedział, co miał czynić.

⁷ Odpowiedział mu Filip; Za dwieście groszy chleba nie dosyć im będzie, żeby każdy mało co wziął.

⁸ Rzekł mu jeden z uczniów jego, Andrzej, brat Symona Piotra:

⁹ Jest tu jedno pacholę, co ma pięcioro chleba jęczmiennego i dwie rybie; ale co to jest na tak wielu?

¹⁰ Rzekł tedy Jezus: Kaźcie ludziom usięść. A było trawy wiele na miejscu. A tak usiadło mężów w liczbie jakoby pięć tysięcy.

¹¹ Wziął tedy Jezus chleb, a dzięki uczyniwszy, rozdał siedzącym, także i z ryb, ile chcieli.

¹² A gdy się najedli, rzekł uczniom swoim: Zbierzcie, które zbyły ułomki, aby nie zginęły.

¹³ Zebrali tedy i napełnili dwanaście koszów z pięciorga chleba jęczmiennego, które zbywały tym, co jedli.

¹⁴ Oni tedy ludzie ujrzawszy cud, który Jezus uczynił, mówili: Iż ten jest prawdziwie prorok, który miał przyjść na świat.

¹⁵ Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść, aby go porwali i uczynili królem, uciekł zasię sam jeden na górę.

-> Et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa

Jak dużo ludzkich naleciałości jest w moim chodzeniu za Bogiem Prawdziwym? Czy pozwalam Bogu oczyszczać moją motywację? Czy nie szukam zbyt często „cukierków” duchowych?

-> Hoc autem dicebat tentans eum

Na czym polegała moja ostatnia próba wiary? Jak zmieniła moje życie? Czy posiadam choć odrobinę entuzjazmu do mierzenia się z wyzwaniami? Czy przynajmniej po czasie potrafię być wdzięczny za próby mające umożliwić mi wzrastanie w wierze?

-> sed haec quid sunt inter tantos?

W czym odczuwam niedostatek? Czy jest to brak przyjęty jako ofiara dla Boga, czy moje zniechęcenie w walce o to, co cenne? Czy potrafię obfitować równie dobrze jak niedostawać na Chwałę Bożą?

NCWC

Medytacja na III Niedzielę Wielkiego Postu

A.D. 2015

Łk 11, 14–28

Onego czasu:

¹⁴ Wyrzucał Jezus czarta, a on był niemy; a gdy wyrzucił czarta, przemówił niemy: i dziwowały się rzesze.

¹⁵ A niektórzy z nich mówili; Przez Beelzebuba, książęcia czartowskiego, wyrzuca czarty.

¹⁶ A drudzy kusząc, domagali się znaku od niego z nieba.

¹⁷ A on skoro ujrzał myśli ich, rzekł im: Wszelkie królestwo, przeciw sobie rozdzielone, będzie spustoszone, i dom na dom upadnie.

¹⁸ A jeźliż i szatan rozdzielon jest przeciw sobie, jakoż się ostoi królestwo jego? gdyż powiadacie, iż Ja przez Beelzebuba wyrzucam czarty.

¹⁹ A jeźliż Ja przez Beelzebuba wyrzucam czarty, synowie wasi przez kogo wyrzucają? dlatego oni sędziami waszymi będą.

²⁰ Lecz jeźli palcem Bożym wyrzucam czarty, zaisteć na was przyszło królestwo Boże.

²¹ Gdy mocarz zbrojny strzeże dworu swego, w pokoju jest to, co ma.

²² Ale jeźli mocniejszy nadeń nadszedłszy, zwycięży go, odejmie wszystkę broń jego, w któréj ufał, i korzyści jego rozdał.

²³ Ktoć nie jest ze mną, przeciw mnie jest, a kto nie zgromadza ze mną, rozprasza.

²⁴ Gdy duch nieczysty wynidzie od człowieka, chodzi po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku: a nie nalazłszy, mówi: Wrócę się do domu mego, skądem wyszedł.

²⁵ A przyszedłszy, najduje go umieciony i ochędożony.

²⁶ Tedy idzie i bierze z sobą siedmi innych duchów gorszych nad się, a wszedłszy, mieszkają tam, i stawają się pośledniejsze rzeczy człowieka onego gorsze, niźli pierwsze.

²⁷ I stało się, gdy to mówił, podniósłszy głos niektóra niewiasta z rzesze, rzekła mu: Błogosławiony żywot, który cię nosił, i piersi, któreś ssał.

²⁸ A on rzekł: I owszem, błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go.

-> Et alii tentantes, signum de coelo quaerebant ab eo

W czym do końca nie potrafię Bogu zaufać? Co zmniejsza moją pewność? Jakiś doznany zawód? Poczucie opuszczenia przez Boga? Czy do pełnego życia wiarą nie stawiam Bogu warunków? Przed czym mają mnie chronić wszystkie bariery, które stawiam Bogu?

-> Qui non est mecum contra me est

Czy nie zatrzymałem się na wskazówce negatywnej: „nie być przeciw”? Co pomaga mi wznosić się ponad przeciętność? Czy widzę, w jaki sposób Bóg pomaga mi odwracać się od zła i zwracać ku dobru? Jak za to Jego prowadzenie będę w najbliższym czasie dziękować?

-> Beatus venter qui te portavit, et ubera quae suxisti.

Co w moim życiu uważam za źródło prawdziwej radości? Czy potrafię się nią dzielić przynajmniej z najbliższymi? Czy patrząc na własne odbicie w lustrze, widzę człowieka radosnego?

NCWC

Medytacja na II Niedzielę Wielkiego Postu

A.D. 2015

Mt 17, 1–9

Onego czasu:

¹ Wziął Jezus Piotra, Jakóba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno.

² I przemienił się przed nimi. A oblicze jego rozjaśniało jako słońce, a szaty jego stały się białe jako śnieg.

³ A oto się im ukazali Mojżesz i Eliasz, z nim rozmawiający.

⁴ A odpowiadając Piotr, rzekł do Jezusa: Panie! dobrze jest nam tu być; jeźli chcesz, uczyńmy tu trzy przybytki, tobie jeden, Mojżeszowi jeden, a Eliaszowi jeden.

⁵ Gdy on jeszcze mówił, oto obłok jasny okrył je, a oto głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którymem sobie dobrze upodobał jego słuchajcie.

⁶ A usłyszawszy uczniowie, upadli na twarz swoję i bali się bardzo.

⁷ I przystąpił Jezus i dotknął się ich i rzekł im: Wstańcie, a nie bójcie się.

⁸ A podniósłszy oczy swe, nikogo nie widzieli, jedno samego Jezusa.

⁹ A gdy zstępowali z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: Nikomu nie powiadajcie widzenia, aż Syn człowieczy zmartwychwstanie.

-> et ducit illos in montem excelsum

Jaka jest moja postawa wobec wymagań, jakie stawia przede mną Bóg? Czy góra nie wydaje mi się zbyt wysoka, bo polegam jedynie na sobie samym? Czy potrafię z Bogiem szczerze rozmawiać o moich trudnościach, wątpliwościach, zniechęceniach?

-> Domine, bonum est nos hic esse

Gdzie jest moje „miejsce”, w którym jest mi najlepiej? Jak często tam się udaję? Czy jest to życie, które wiodę, czy miejsce ucieczki? Co muszę zrobić, aby przestać uciekać?

-> Surgite et nolite timere

Jak wygląda mój hołd składany Bogu? Czy „przejmujące drżenie” jest podziwem dla Jego Majestatu, czy paraliżem spowodowanym świadomością mojej grzeszności? Jak wygląda połączenie przeze mnie Bożej Wielkości z bliskością i Miłością jaka jest mi ofiarowywana?

NCWC

Medytacja na I Niedzielę Wielkiego Postu

A.D. 2015

Mt 4, 1–11

Onego czasu:

¹  Jezus był zawiedzion na puszczą od Ducha, aby był kuszon od djabła.

² A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, potem łaknął.

³ I przystąpiwszy kusiciel, rzekł mu: Jeźliś jest syn Boży, rzecz, aby to kamienie stało się chlebem.

⁴ Który odpowiadając, rzekł: Napisano jest: Nie samym chlebem żywie człowiek; ale wszelkiem słowem, które pochodzi z ust Bożych.

⁵ Tedy go wziął djabeł do miasta świętego i postawił go na ganku kościelnym.

⁶ I rzekł mu: Jeźliś jest Syn Boży, spuść się nadół; albowiem napisano jest: Iż Aniołom swoim rozkazał o tobie, i będą cię na ręku nosić, abyś snadź nie obraził o kamień nogi swojéj.

⁷ Rzekł mu Jezus: Zasię napisano jest: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego.

⁸ Wziął go zaś djabeł na górę wysoką bardzo i ukazał mu wszystkie królestwa świata i chwałę ich,

⁹ I rzekł mu: To wszystko dam tobie, jeźli upadłszy uczynisz mi pokłon.

¹⁰ Tedy mu rzekł Jezus: Pójdź precz, szatanie! albowiem napisano jest: Panu Bogu twemu kłaniać się będziesz, a jemu samemu służyć będziesz.

¹¹ Tedy opuścił go djabeł, a oto Aniołowie przystąpili i służyli jemu.

-> Tunc Jesus ductus est in desertum a Spirito

Czy w moim życiu jest przestrzeń na słuchanie Bożych natchnień? Kiedy po raz ostatni odsunąłem wszystko, aby rozmawiać z Panem? Czy nie wybieram takich praktyk religijnych, aby przypadkiem nic nie usłyszeć na modlitwie? Jakie postanowienia podjąłem ostatnio podczas medytacji? Czy je zrealizowałem?

-> Si filius Dei es

Co znaczy dla mnie godność dziecka Bożego? Czy stanowi dla mnie pociechę w trudnych chwilach, czy przeszkodę w uleganiu pokusie? Kiedy po raz ostatni podziękowałem Bogu za Chrzest? Czy jestem za niego wdzięczny?

-> et ecce angeli accesserunt, et ministrabant ei

Czy dostrzegam w swoim życiu Bożą Opiekę? Mnogość darów, jakie otrzymuję każdego dnia? Czego wciąż potrzebuję więcej, a już nie ośmielam się prosić?

NCWC

Medytacja na Środę Popielcową

A.D. 2015

Fot. MDK

Mt 6, 16–21

Onego czasu:

Mówił Jezus uczniom swoim:

¹⁶ [...] gdy pościcie, nie bądźcie jako obłudnicy smętnymi; albowiem twarzy swoje niszczą, aby się ludziom zdali poszczącymi. Zaprawdę powiadam wam, iż wzięli zapłatę swoję.

¹⁷ Ale ty kiedy pościsz, namaż głowę twoję i umyj oblicze swoje,

¹⁸ Abyś się nie okazał ludziom, iż pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w skrytości: a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda tobie.

¹⁹ Nie skarbcie sobie skarbów na ziemi, gdzie rdza i mól psuje, i gdzie złodzieje wykopywają i kradną.

²⁰ Ale skarbcie sobie skarby w niebie, gdzie ani rdza, ani mól nie psuje, i gdzie złodzieje nie wykopują, ani kradną.

²¹ Albowiem gdzie jest skarb twój, tam jest i serce twoje.

1. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam.

Jak wygląda publiczny aspekt mojego wyznawania wiary? Czy jest to część „tradycji”? Czy wstydzę się przyznać, że jestem katolikiem? Jak często dostosowuję rytm mojego życia wewnętrznego do środowiska, w którym się obracam?

2. Tu autem cum jejunas...

Czy zrobiłem konkretne postanowienia na Wielki Post? Czy faktycznie wybrane przeze mnie praktyki zmienią mnie na lepsze, czy jedynie zachowam pewien zwyczaj? Poszczę czy się odchudzam? Jak post wpływa zazwyczaj na moje życie wewnętrzne?

3. Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est cor tuum.

Zatem gdzie? Dlaczego nie „zawsze stawiam sobie Pana przed oczy”? Jak często i dlaczego gubię mój główny cel? Czy nie zdarza mi się kochać bardziej liturgii niż Tego, do którego ona się odnosi? Kiedy po raz ostatni musiałem zapłacić cenę za wierność? Co wtedy czułem?

NCWC

Medytacja na Niedzielę Pięćdziesiątnicy

A.D. 2015

Łk 18, 31–43

Onego czasu:

³¹ [...] wziął z sobą Jezus dwunaście i rzekł im: Oto wstępujemy do Jeruzalem, a skończy się wszystko, co napisano jest przez proroki o Synie człowieczym.

³² Bo będzie wydan poganom i będzie naigrawan i ubiczowan i uplwan.

³³ A ubiczowawszy zabiją go: a dnia trzeciego zmartwychwstanie.

³⁴ A oni tego nic nie zrozumieli, i było to słowo zakryte od nich, i nie zrozumieli, co się mówiło.

³⁵ I stało się, gdy się przybliżał ku Jerychu, ślepy niektóry siedział wedle drogi, żebrząc.

³⁶ A usłyszawszy rzeszą przechodzącą, pytał, co by to było.

³⁷ I powiedzieli mu, iż Jezus Nazareński mimo idzie.

³⁸ I zawołał, mówiąc: Jezusie, synu Dawidów! zmiłuj się nade mną.

³⁹ A którzy szli wprzód, fukali nań, aby milczał. Lecz on tem więcéj wołał: Synu Dawidów! zmiłuj się nade mną.

⁴⁰ A Jezus stanąwszy, rozkazał go przywieść do siebie. A gdy się przybliżył, pytał go, mówiąc:

⁴¹ Co chcesz, abym ci uczynił? A on powiedział: Panie! abych przejrzał.

⁴² A Jezus mu rzekł: Przejrzyj, wiara twoja ciebie uzdrowiła.

⁴³ I natychmiast przejrzał i szedł za nim, wielbiąc Boga. A lud wszystek widząc, dawał chwałę Bogu.

1. Et qui praeibant, increpabant eum ut taceret.

Jaki wpływ na moją wiarę mają względy ludzkie? Kto w moim otoczeniu podnosi mnie do góry, a kto sprawia, że zbliżam się do dna? Czy potrafię dla wzrostu w Bożej Miłości zrezygnować z niewłaściwego towarzystwa? Czy przypadkiem sam nie osłabiam wiary bliźniego?

2. Quid tibi vis faciam?

Czy potrafię jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie? Co by to było? Jak wygląda moja modlitwa prośby? Jakie myśli budzi we mnie świadomość całkowitej zależności od Boga?

3. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.

Czy dostrzegam Boże Działanie wokół mnie? Czy nie zazdroszczę bliźnim Łaski lub wzrostu duchowego? Czy, gdy odczuwam pustkę, potrafię śmiać się ze śmiejącymi? Jak często wzbudzam w sobie intencję czynienia czegoś na chwałę Bożą?

NCWC

Medytacja na Niedzielę Sześćdziesiątnicy

A.D. 2015

Łk 8, 4–15

Onego czasu:

⁴ [...] gdy się wielka rzesza schodziła, i z miast kwapili się do niego, rzekł przez podobieństwo:

⁵ Wyszedł który sieje, siać nasienie swoje. A gdy siał, jedno upadło podle drogi i podeptano jest, a ptacy niebiescy pozobali je.

⁶ A drugie upadło na opokę, a wzszedłszy, uschło, iż nie miało wilgotności.

⁷ A drugie padło między ciernie: a społem wzszedłszy ciernie, zadusiło je.

⁸ A drugie padło na ziemię dobrą; a wzszedłszy, uczyniło owoc stokrotny. To mówiąc, wołał: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.

⁹ I pytali go uczniowie jego, coby to za podobieństwo było.

¹⁰ Którym on rzekł: Wam dano jest wiedzieć tajemnice królestwa Bożego, a innym przez podobieństwa, aby widząc nie widzieli, a słysząc nie rozumieli.

¹¹ Jest tedy to podobieństwo: Nasienie jest słowo Boże.

¹² A którzy podle drogi, ci są, którzy słuchają, potem przychodzi djabeł i wybiera słowo z serca ich, aby uwierzywszy, nie byli zbawieni.

¹³ Bo którzy na opokę: którzy gdy usłyszą, z weselem przyjmują słowo, a ci korzenia nie mają, którzy do czasu wierzą, a czasu pokusy odstępują.

¹⁴ A które padło między ciernie, ci są, którzy usłyszeli, a od troskania i bogactw i rozkoszy żywota odszedłszy, bywają zaduszeni i nie przynoszą owocu.

¹⁵ A które na ziemię dobrą, ci są, którzy dobrem a wybornem sercem usłyszawszy, słowo zatrzymywają i owoc przynoszą w cierpliwości.

1. Qui habet aures audiendi, audiat.

Czego tak naprawdę nie chcę usłyszeć albo udaję, że nie słyszę? Czy nie taję w sercu grzechu, którego wstydzę się wyznać? Czy nie oszukuję w czymś samego siebie, aby nie musieć zmieniać mojego życia? Jak długo dam radę kpić z Boga?

2. Interrogabant autem eum discipuli ejus, quae esset haec parabola.

Jak często rozmawiam z Bogiem o moich wątpliwościach? Czy już na wszystko mam gotową odpowiedź, zanim padnie pytanie? Według jakiego klucza wybrałem swojego powiernika, doradcę, kierownika duchowego...? Czy w ogóle miewam wątpliwości?

3. Fructum afferunt in patientia.

W mojej postawie wobec Boga jestem wytrwały czy bierny? Wytrwały czy uparty? Jak reaguję, gdy Pan nie wysłuchuje modlitwy w dogodnym dla mnie czasie? Ile już dobrych dzieł porzuciłem z braku wytrwałości? Ilu nie podjąłem, wiedząc, że cena jest wielka?

NCWC

Medytacja na Niedzielę Siedemdziesiątnicy

A.D. 2015

Mt 20, 1–16

Onego czasu rzekł Jezus uczniom swoim tę przypowieść:

¹ Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi gospodarzowi, który wyszedł bardzo rano najmować robotniki do winnice swojéj.

² A uczyniwszy umowę z robotnikami z grosza dziennego, posłał je do winnice swojéj.

³ I wyszedłszy około trzeciéj godzinie, ujrzał drugie stojące na rynku próżnujące,

⁴ I rzekł im: Idźcie i wy do winnice mojéj, a co będzie sprawiedliwa, dam wam.

⁵ A oni poszli. I zasię wyszedł około szóstéj i dziewiątéj godzinie i także uczynił.

⁶ A około jedenastéj wyszedł i nalazł drugie stojące i rzekł im: Co tu stoicie cały dzień próżnujący?

⁷ Rzekli mu: Iż nas nikt nie najął. Rzekł im: Idźcie i wy do winnice mojéj.

⁸ A gdy wieczór przyszedł, rzekł Pan winnice sprawcy swemu: Zawołaj robotników i oddaj im zapłatę, począwszy od ostatnich aż do pierwszych.

⁹ Gdy tedy przyszli, którzy około jedenastéj godzinie byli przyszli, wzięli po groszu.

¹⁰ A przyszedłszy i pierwsi, mniemali, żeby więcéj wziąć mieli; ale wzięli i oni po groszu.

¹¹ A wziąwszy szemrali przeciw gospodarzowi,

¹² Mówiąc: Ci ostateczni jednę godzinę robili, a uczyniłeś je równymi nam, którzyśmy nieśli ciężar dnia i upalenia.

¹³ A on odpowiadając jednemu z nich, rzekł: Przyjacielu! nie czynięć krzywdy: azaś się ze mną za grosz nie zmówił?

¹⁴ Weźmij, co twego jest, a idź, chcę téż i temu ostatecznemu dać jako i tobie.

¹⁵ Czyli mi się nie godzi uczynić, co chcę? czyli oko twoje złościwe jest, iżem ja jest dobry?

¹⁶ Takci ostateczni będą pierwszymi, a pierwsi ostatecznymi; albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.

1. Simile est regnum caelorum homini patri familias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam.

Jak wyglądają moje poświęcenia? Jaką cenę jestem w stanie zapłacić za modlitwę, wierność przykazaniom, miłość...? Czy jestem hojny wobec Pana? W dawaniu, w organizowaniu czasu, w rezygnacji z własnych zachcianek? Jakie uczucia mi towarzyszą, gdy sobie czegoś odmawiam dla Królestwa Bożego?

2. Ite et vos in vineam meam, et quod justum fuerit dabo vobis.

Do kogo mam największe zaufanie? Co mi najbardziej utrudnia całkowite zawierzenie Panu? Czy potrafię być słaby i bezradny przed Bogiem, czy raczej wolę się w chwilach słabości skryć? Która Boża Obietnica wydaje mi się najmniej realna?

3. Circa undecimam vero exiit, et inventis alios stantes.

W jaki sposób odpowiadam na Boże wezwania? Czy mój brak reakcji jest przezornością, czy zwykłym lenistwem? Kiedy po raz ostatni uczyniłem coś ochotnie pod wpływem natchnienia modlitewnego? Na ile starczyło mi zapału?

NCWC

Medytacja na Wigilię Bożego Narodzenia

A.D. 2014

Mt 1, 18–21

¹⁸ A narodzenie Chrystusowe tak było: Gdy była poślubiona matka jego Marya Józephowi, pierwéj niźli się zeszli, naleziona jest w żywocie mająca z Ducha Świętego.

¹⁹ A Józeph, mąż jéj, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jéj osławiać, chciał ją potajemnie opuścić.

²⁰ A gdy to on myślił, oto Aniół Pański ukazał mu się we śnie, mówiąc: Józephie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, małżonki twéj; albowiem co się w niéj urodziło, jest z Ducha Świętego.

²¹ A porodzi syna, i nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich.

-> Joseph autem vir ejus, cum esset justus

Czy ja jestem sprawiedliwy? Wobec siebie? Wobec bliskich lub obcych? Jaką cenę jestem w stanie zapłacić za sprawiedliwość? Czy nie zacząłem już wyznawać podwójnej moralności?

-> Noli timere

Co jest przyczyną mojego strachu? Dlaczego czuję się opuszczony? Na ile mój strach wynika z niewiary? Czy nie przestałem być racjonalny, stając się w zamian skrajnym racjonalistą?

Czy jest coś, czego boję się powiedzieć Panu?

-> Quod enim in ea natum est, de Spiritu Sancto est.

Czy jestem gotów na Boże Narodzenie? Czy nie ograniczyłem mojego przygotowania do zaznaczenia odpowiednich stron w mszaliku i sprawdzenia godzin celebracji?

NCWC

Medytacja na IV Niedzielę Adwentu

A.D. 2014

Łk 3, 1–6

¹ A piętnastego roku panowania Tyberyusza Cesarza, gdy Poncyusz Piłat rządził Żydowską ziemią, a Herod był Tetrarchą Galilejskim, a Filip, brat jego, Tetrarchą Iturejskim i Trachonitskiéj krainy, a Lizaniasz Abileńskim Tetrarchą;

² Za najwyższych kapłanów Annasza i Kaiphasza, stało się słowo Pańskie do Jana, Zacharyaszowego syna, na puszczy,

³ I przyszedł do wszystkiéj krainy Jordanu, opowiadając chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów.

⁴ Jako jest napisano w księgach mów Izajasza proroka: Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, czyńcie proste ścieżki jego.

⁵ Wszelka dolina będzie napełniona, a wszelka góra i pagórek poniżon będzie, i krzywe miejsca będą proste, a ostre drogami gładkiemi.

⁶ I ogląda wszelkie ciało zbawienie Boże.

-> Factum est verbum Domini super Joannem, Zachariae filium, in deserto

Czy potrafię wyjść poza codzienność na spotkanie z Bogiem? Czy doświadczenie samotności jest dla mnie okazją do modlitwy, czy męką, którą muszę zagłuszyć? Czego się boję w samotności? Czego nie chcę usłyszeć? Kiedy po raz ostatni byłem sam na sam z Panem?

Czego nie potrafię albo nie chcę poświęcić dla modlitwy?

-> Parate viam Domini

Wezwanie do konkretnego działania.

Jakie przełożenie ma moja modlitwa na moje życie? Czy przypadkiem od dłuższego czasu nie poprzestaję na obecności na liturgii?

Co w moim życiu jest przeszkodą dla działania łaski? Czy w ogóle podjąłem jakiekolwiek działanie, aby tę przeszkodę usunąć? Czy sam bezskutecznie z nią się mocuję, licząc w mojej pysze jedynie na własne siły?

NCWC

Medytacja na III Niedzielę Adwentu

A.D. 2014

J 1, 19–28

Onego czasu:

¹⁹ posłali Żydowie z Jeruzalem kapłany i Lewity do niego, aby go spytali: Ktoś ty jest?

²⁰ I wyznał a nie zaprzał, a wyznał, żem ja nie jest Chrystus.

²¹ I spytali go: Cóż tedy? Jesteś ty Eliasz? I rzekł: Nie jestem. Jesteś ty prorok? I odpowiedział: Nie.

²² Rzekli mu tedy: Ktoś jest, żebychmy dali odpowiedź tym, którzy nas posłali? co powiadasz sam o sobie?

²³ Rzekł: Jam głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską, jako powiedział Izajasz prorok.

²⁴ A którzy byli posłani, byli z Pharyzeuszów.

²⁵ I pytali go a mówili mu: Czemuż tedy chrzcisz, jeźliżeś ty nie jest Chrystus, ani Eliasz, ani prorok?

²⁶ Odpowiedział im Jan, mówiąc: Jać chrzczę wodą; ale w pośrodku was stanął, którego wy nie znacie.

²⁷ Ten jest, który za mną przyjdzie, który przede mną stał się, któregom ja nie godzien, żebym rozwiązał rzemyk u trzewika jego.

²⁸ To się działo w Bethanii za Jordanem, kędy Jan chrzcił.

-> Tu quis es?

Czy potrafię prosto odpowiedzieć na to pytanie? Jak często określam samego siebie poprzez porównania z innymi? Czy jestem w ogóle świadom mojej godności dziecka Bożego?

-> Quid ergo baptizas, si tu non est Christus, neque Elias, neque propheta?

Czy nie ograniczam Panu pola działania w moim życiu wedle własnych pomysłów? Czy wręcz przeciwnie, zuchwale oczekuję, że dokona czegoś poza ustalonymi przez siebie drogami łaski? Czy moja wizja odgrywa nadrzędną rolę w mojej relacji z Bogiem?

-> Medius autem vestrum stetit, quem vos nescitis.

Kim dla mnie jest osoba Jezusa? Czy zadałem sobie kiedykolwiek trud, aby zrozumieć, co znaczy: jedna osoba o dwóch naturach? Czy wręcz przeciwnie – traktuję Pana jak zwykłego kumpla, do którego się zwracam, gdy już nikt nie chce mnie słuchać?

NCWC