Fot. MDK
Fot. Maciej Kurkowski
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maciej Kurkowski. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maciej Kurkowski. Pokaż wszystkie posty
Trawa
Fot. Maciej Kurkowski
Fot. MDK
_____
Do zobaczenia!
_____
Serdecznie przypominamy o zajęciach poświęconych katedrze
&
prosimy
o poinformowanie nas mailem
(wirtualnewydawnictwowiwo[malpa]gmail.com)
o zamiarze uczestnictwa.
Pomoże to w przygotowaniu materiałów dla Uczestników
spotkania.
Wirtualne Wydawnictwo
Wiwo
serdecznie zaprasza
Drogich Czytelników i Wszystkich Chętnych
na spotkanie pod
tytułem
Katedra - czy jest możliwa dziś?
Zajęcia poprowadzi nasz Autor Paweł Schulta.
Spotkanie odbędzie się w sobotę 27 lutego A.D. 2016
przy ulicy Konopnickiej 3 m. 2 w Warszawie.
Spotykamy się o godzinie 18.
Będziemy wdzięczni za
poinformowanie nas drogą mailową
wirtualnewydawnictwowiwo@gmail.com
o zamiarze przybycia.
Pomoże to w
przygotowaniu materiałów dla Uczestników spotkania.
Serdecznie prosimy o
rozpowszechnianie wiadomości o zajęciach.
Do zobaczenia!
Redakcja
Kolorystyka: Zieleń
W Ardenach (Fot. Paweł Schulta)
Zieleń i odrobinka czerwieni (Fot. G.)
Zieleń wedrze się wszędzie (Fot. Paweł Schulta)
Zieleń wedrze się wszędzie - odcinek II (Fot. Maciej Kurkowski)
Wędkarz (Fot. Paweł Schulta)
Zielone okna (Fot. G.)
ŚCIĄGA– Dobre filmy: Straight Story
26. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (24. i ostatnia Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego), A.D. 2015
Fot. Maciej Kurkowski
Ceną wolności jest wieczna czujność*
Św. Wawrzyńca Justiniani, Biskupa i Wyznawcy, A.D. 2015
Fot. Paweł Schulta
Twierdzą
niektórzy, że w gospodarce od czasu do czasu muszą się zdarzyć „tąpnięcia” na
dużą skalę. Jakby działało tu fatum. Cykle gospodarcze. Sinusoida. Od euforii
do kryzysu.
Nie da się ukryć,
że w systemie etatystycznym (to znaczy takim, w którym istnieje coś takiego
jak, tfu!, państwo) do załamań gospodarczych dochodzi. Nie dzieje się to jednak
wskutek zrządzenia Opatrzności (np. w formie suszy, która niszczy plony), ani
wolnych decyzji wolnych ludzi (nieskrępowany rynek), ale w wyniku manipulacji funkcjonariuszy
państwowych, sprzymierzonych z nimi gangsterów, banksterów i pomniejszych
płotek.
Na wolnym rynku
do kryzysów mogłoby dochodzić, ale nie musiałoby. Gdyby ludzie
powszechnie i szczerze troszczyli się o poszanowanie aksjomatu nieagresji we wzajemnych
relacjach, gdyby zachowali tytułową „wieczną czujność”, mogłoby się zdarzyć, że
przez setki lat o żadnym „kryzysie” ani by słyszano.
Wolny rynek bowiem
nie zbawia, ale sprzyja temu, by świat stał się bardziej Boży, a przez to
bardziej ludzki.
Maciej Kurkowski
___
* Tytułowe słowa
przypisuje się Tomaszowi Jeffersonowi.
Bliźniaki: Ćwiczenia z symetrii
Św. Kajetana, Wyznawcy, A.D. 2015
W wykonaniu Macieja Kurkowskiego i Salvadora Dalego.
Bliźniaki: Sumak (Przed i po)
Św. Ignacego Loyoli, Wyznawcy, A.D. 2015
Zdjęcia zrobił Maciej Kurkowski.
Od natury do abstrakcji
Siedmiu świętych Braci Męczenników, świętych Rufiny i Sekundy, Dziewic i Męczennic, A.D. 2015
Fot. Maciej Kurkowski
„Dla
każdego prawdziwego malarza punktem wyjścia jest natura, a punktem dojścia
obraz (śmiem twierdzić, że nawet dla «abstrakcjonistów» natura jest również punktem wyjścia); tak jest i tak było od początku.”
Jerzy
Wolff
Najstarszy zawód świata jest z natury kontrrewolucyjny
Św. Jana Chrzciciela de la
Salle, Wyznawcy, A.D. 2015
(Wspomnienie św. Izydora
Rolnika, Wyznawcy)
.JPG)
Człowiek i zwierzę na swoim miejscu
Rubryka ZZA ŚCIANKI
„Rolnik nie jest
fatalistą, lecz wzorem pewnego sposobu myślenia,
w którym zachodzi równowaga
między wiarą a rozumem.
Z jednej strony bowiem
zna prawa przyrody
i wykonuje dobrze swoją
pracę,
z drugiej zaś ufa
Opatrzności, gdyż niektóre podstawowe sprawy
są nie w jego rękach,
lecz w rękach Boga.”
~ Benedykt XVI, 12 XII 2010
Fakt, że człowiek wykonuje pracę rolnika, nie gwarantuje wiary
katolickiej, mądrego prowadzenia rodziny i niezależności myślenia – ale temu sprzyja.
Rolnik potrzebuje liczyć się z pogodą, na którą nie ma
wpływu. Angażuje w swoje zajęcia najbliższych. Dzień w dzień obcuje z naturą,
licząc się z jej rytmem.
Dlatego najstarszy zawód świata – rolnik na swoim – jest z
natury kontrrewolucyjny.
Fotografia i tekst: Maciej
Kurkowski
Kurkowski vs. Zarkadas: O potędze wiarygodności raz jeszcze
Piątek po IV Niedzieli Wielkiego Postu, A.D. 2015
Współczesną „bankowość” w całkiem konkretnym
– domyślności P.T. Czytelników pozostawiamy, którym
(fot. Terminator)
Ciąg
dalszy polemiki z Piotrem Zarkadasem, zapoczątkowanej tekstem Potęga
wiarygodności
Wiara bez
uczynków martwą jest. Podobnie każda wypływająca z tej wiary idea. Trudno
oczekiwać, aby przekonujący był dla innych głosiciel danej idei, który zaprzecza
jej swoim postępowaniem. Tak brzmią główne tezy Potęgi wiarygodności. Nie
stawiam w tym tekście zarzutów – raczej dzielę się z Czytelnikami pewną smutną
obserwacją.
Co jest
nie tak ze współczesnym „bankiem”
Praca w
banku nie jest z samego założenia sprzeczna z przekonaniami dystrybutystycznymi.
Czym bowiem jest bank? Jest to magazyn, przechowalnia pewnych dóbr, na które
otrzymujemy kwit (zapis bankowy, czyli banknot – po angielsku: banknote =
bank+note). Na przykład powierzamy bankowi na przechowanie kilogram złota i
otrzymujemy dokument, stwierdzający, że za jego okazaniem i uiszczeniem
ustalonej opłaty otrzymamy nasz kruszec z powrotem.
Dzisiejsze „banki”
nie są – jak dawniej bywało – magazynami;
są działającymi pospołu z funkcjonariuszami państwowymi fałszerzami pieniądza
na wielką skalę, emitującymi puste kwity, za którymi nie stoi żadne złoto ani
inne realne dobro, kreatorami zer na elektronicznych kontach, instytucjami zajmującymi
się wpędzaniem ludzi w długi, naganiaczami kredytobrania, niszczycielami
bezpośrednich transakcji gotówkowych lub bezgotówkowych (barter), które mocno
uderzają w system...
(Szerzej
pisze o poruszonych wyżej zagadnieniach Murray Rothbard w książce Złoto,
banki, ludzie – krótka historia pieniądza).
Praca we
współczesnym „banku” jest z przekonaniami dystrybutystycznymi sprzeczna
głęboko.
Dlatego,
mając świadomość, że humorowi Chestertona zdarza się opierać na „przejaskrawieniu, przesadzie, grotesce”, należy
stwierdzić, że jego słowa, które posłużyły jako motto, brzmią nader aktualnie.
Człowiek,
który był anarchistą (filozoficznym)
„Anarchiści”
przedstawieni w powieści Człowiek, który był Czwartkiem, mają z
anarchistami tyle wspólnego, ile współczesne „banki” z bankami.
Opisani
przez GKC „anarchiści” to awanturnicy-rewolucjoniści, nie zaś anarchiści
filozoficzni, do których zaliczał się np. J.R.R. Tolkien, albo współcześni wolnościowcy,
z którymi i samemu Chestertonowi byłoby zapewne po drodze.
(Por.
artykuł Kevina Carsona Libertarianizm i dystrybutyzm).
Apostoł
wolnego rynku
Wolny rynek
nie jest doskonały – doskonały jest Pan Bóg. Rynek to tylko pewien sposób
postępowania, który stoi w zgodzie z przykazaniami Bożymi. Niektórzy robią zeń
zły użytek – nie świadczy to jednak o błędności koncepcji wolnego rynku jako
takiej, ale o niedoskonałości jego uczestników – ludzi.
Dodatkowy
problem tkwi w tym, że jego mianem zwykło się dziś określać to, co mamy, czyli
kapitalizm (system, w którym władająca
korporacjami elita uprzywilejowuje wybranych za pomocą państwowego
interwencjonizmu, tolerując pewne obszary wolności gospodarczej). Parafrazując
Chestertona stwierdzamy, że nie jest prawdą, iż wolny rynek „wypróbowano i
znaleziono w nim braki, ale uznano go za trudny i porzucono nie wypróbowawszy”.
Klub
nieuczciwych zawodów
Gdyby Piotr
Zarkadas założył bank, będący tym, czym ma on być zgodnie ze swoją naturą –
magazynem, który zarabia na opłatach za przechowywanie powierzonych mu dóbr – miałby
dużą szansę znaleźć we mnie wiernego i wdzięcznego klienta.
Czyniąc
jednak inaczej – współuczestnicząc w systemie, który z niezależnością
materialną jak największej liczby osób, drobną prywatną własnością oraz
uwłaszczeniem mas bezpardonowo walczy – przyłącza się do klubu, który
moglibyśmy roboczo nazwać klubem nieuczciwych zawodów.
Maciej Kurkowski
Akcje – redakcje – reakcje: O dystrybutyzmie, anarchii i bankach
Piątek po III Niedzieli Wielkiego Postu
GKC (ilustr. Sztukmistrz)
Odpowiedź na tekst pt. Potęga wiarygodności
Ciężko mi cokolwiek odpowiedzieć na przedstawione
zarzuty, ponieważ ich nie rozumiem. Jeśli autorowi chodzi o to, że praca w
banku jest z samego założenia sprzeczna z przekonaniami dystrybucjonistycznymi –
to niech tak uważa, ale czy to wynika z mojego artykułu? Albo z poglądów
cytowanych przez mnie Konecznego, Doboszyńskiego czy Roepkego?
Trochę zresztą mnie to rozbawiło – autor buduje w
swoim komentarzu napięcie tak, jakby obwieszczenie „on pracuje w banku” miało
być samo w sobie tak druzgocące, że dalsze argumenty są zbędne – „na stos z nim
i cześć!”.
Strzałem w kolano jest również dosłowne rozumienie cytatu
z Chestertona, i to strzałem podwójnym – po pierwsze mój polemista daje w ten
sposób dowód braku wyczucia typowego dla pisarza humoru, który opiera się
przecież na przejaskrawieniu, przesadzie, grotesce. Po drugie – skoro autor
powyższego komentarza określa siebie mianem „anarchisty”, a jednocześnie
pragnie uchodzić za ortodoksyjnego naśladowcę Chestertona – to najwyraźniej nie
czytał Człowieka, który był Czwartkiem.
Podsumowując – jestem przekonany, że ani w moim
artykule, ani w poglądach żadnego z cytowanych przeze mnie autorów nie ma nawoływania
do totalnej rezygnacji z korzystania z usług banków bądź podejmowania pracy w
takich instytucjach. Warto odróżnić krytykę patologii od krytyki samego
zjawiska, co zwolennicy dystrybucjonizmu powinni chyba rozumieć najlepiej – czyż
nie jesteśmy wszak gorącymi zwolennikami wolnego rynku (będącego jedną z
podstaw wolności jednostki), a jednocześnie – zapalczywymi krytykami jego
niedoskonałości?
Piotr Zarkadas
Subskrybuj:
Posty (Atom)